Ktoś z rodziców pił w Twoim dzieciństwie i boisz się, że masz syndrom DDA? Warto pomyśleć o jego leczeniu w specjalistyczny sposób, by i Twojego życia nie zniszczył alkohol.
DDA – Dorosłe Dzieci Alkoholików
Chociaż plaga alkoholizmu jest wielka, wciąż zapomina się o leczeniu dzieci, które były świadkami codziennego spożywania alkoholu. Często osoby takie dopiero w dorosłym życiu zaczynają zmagać się ze skutkami uzależnień rodziców.
Dorosłe Dzieci Alkoholików można zdiagnozować poprzez występowanie u nich pewnych cech m.in.:
- ukrywanie emocji,
- podatność na zranienie emocjonalne,
- problemy z nawiązywaniem intymnych związków,
- obawa przed odrzuceniem,
- obawa przed byciem nieatrakcyjnym i porzuceniem,
- strach przed konfliktem i gniewem,
- poczucie odmienności,
- uczucie izolacji i osamotnienia,
- strach przed utratą kontroli,
- skłonność do kłamania, nawet w najdrobniejszych sprawach,
- nieumiejętność cieszenia się i zabawy,
- cięgle towarzyszący niepokój,
- niezaspokojenie własnych ambicji, ciągłe narzekania.
Jeżeli występują takie zachowania, warto zastanowić się nad naszą przeszłością. Może okazać się, że wiele problemów z którymi się zmagamy są konsekwencją nieleczonych problemów w rodzinie alkoholika. Warto też pomyśleć o leczeniu dla dzieci, w czasie kiedy jedno z rodziców podejmuje się leczenia. Im szybciej dziecko upora się z emocjami, tym bardziej prawdopodobne, że nie wpłynie to negatywnie na jego dorosłe życie.
Leczenie alkoholizmu
Leczenie alkoholizmu składa się z kilku faz i warto zwrócić uwagę, że w każdej z nich występuje nacisk na leczenie współuzależnionych.
Faza wstępna
Do czynienia mamy z rozpoznaniem stopnia uzależnienia i dobraniem odpowiedniej kuracji. Może ona skupiać się na leczeniu indywidualnym, grupowym oraz w gronie najbliższych. Tutaj też zostaje określony stopień odrzucenia alkoholu. Czy ma być to jedynie jego ograniczenie, czy tez może całkowite zaprzestanie picia. W ciężkich sytuacjach może okazać się potrzebne zastosowanie leczenia ambulatoryjnego, czy farmakologicznej wszywki alkoholowej, dla zwiększenia mocy terapii.
Druga faza
Ma na celu wprowadzenie w życie wybranej metody leczenia i pokazanie osobą uzależnionym jak i współuzależnionym (tutaj partnerom, dzieciom) jak radzić sobie z emocjami. Pokazanie pewnych mechanizmów obronnych względem zachowań psychospołecznych, oraz technik radzenia sobie ze złością i niepewnością to rozwiązania, mające dać stabilność na całe lata.
Trzecia faza
To faza, która ma już jedynie pomagać w utrzymaniu trzeźwości i zdrowia psychicznego. Ta część terapii umacnia wypracowane w drugiej fazie umiejętności i motywacje. Jest to najdłuższa część, bo trwa aż do końca życia. To stosowanie jej w życiu codziennym ma dać wszystkim członkom terapii wolność od niszczącej mocy alkoholu.
Jeżeli zatem, w domu rodzice pili, a dzieci nie zostały poddane terapii, warto udać się do specjalisty. On pomoże uporać się z cechami charakteru, które wcale nie są nam wrodzonymi cechami, a jedynie nabytymi złymi zachowaniami po traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa.
